Zombie- Apocalyps. Of: Het zoeken naar een baan.

Posted on

Zoeken op Google: “Vacatures Amsterdam”. Als je als verse werkloze zoiets intypt is een mineurstemming direct gegarandeerd. De eerste de beste site dan maar. Scrollen, scrollen, scrollen. De frustratie groeit: je wrijft om de vijf seconden met je hand over je gezicht alsof je die naar beneden zakkende mondhoeken nog tot een neutrale uitdrukking zou kunnen overhalen. Je rechterbeen trilt: een teken van aankomende hersenkortsluiting terwijl je ogen steeds maar weer over die onmogelijke functienamen glijden. De spanning bouwt zich op. Snel verder klikken naar de volgende pagina: diezelfde onduidelijke benamingen voor abstracte vacatures waarvoor je toch nooit in aanmerking komt, en continu datzelfde afschuwelijke woord in beeld dat voor alles staat waar jij nooit en te nimmer mee geassocieerd wil worden: Sales.

Account Manager, Sales Manager, Sales & Marketing Manager, Commercial Excellence Manager. Als dit niet bevalt dan zijn er in Amsterdam nog wel banen beschikbaar als Scheduler, Projectleider Civiele Betonbouw, Accountmanager Binnendienst B2b, Docent Maintenance Repair Overhaul, of Senior Recruitment Consultant.

Het spijt me, lieve mensen van de moderne maatschappij, maar ik weet niet wat dat voor werk ís! Nu wil ik best toegeven dat ik ook wat koppig ben wanneer het neerkomt op het proberen te begrijpen van zulke functies: als je zo’n bombastische naam moet geven aan een baan, dan associeer ik dat zonder omwegen met gebakken lucht. Bij het lezen van zulke functienamen gaan alle alarmbellen rinkelen: veel praatjes, strakke bloesjes, grote horloges, gel in het haar, druk, druk, druk, mooie glimmende Volkswagen Golf leaseauto, maar een overlevingsvlot kunnen bouwen ten tijden van een Zombie- Apocalyps, ho maar!

Het zal bést dat bovengenoemde functienamen bij banen horen waar je tot in den treuren door kunt groeien; waarmee je -als je maar hard genoeg werkt- uiteindelijk CEO (ook zo’n term) van het bedrijf zou kunnen worden, en dat het allemaal in de praktijk een stuk leuker, makkelijker, en dankbaarder werk is dan het van een afstand lijkt. Eerlijk is eerlijk: ook ik heb me even achter de oren gekrabd en me afgevraagd of ik op zulke functies zou moeten reageren, toen een vriend mij vertelde dat het “tijd [was] om nu serieus te worden”.

Maar mijn vertrouwen in het huidige economische klimaat is behoorlijk geslonken, en voor iemand die haar leven het liefst inricht op basis van de termen “simpel” en “overzichtelijk”, zijn dit soort functies ietwat beangstigend. Daarbij heb ik mijn hoop net gevestigd op mijn nieuwe “money jar” waar ik geld in stop voor een reis, of iets bescheidens als een alpacaboerderij op Cape Clear Island, en als ik daar wil werken kan ik niet aankomen met het verzoek om een baan als “Sales Support Executive”.

’s Werelds hoop ligt in het leren van een heus vák: als ik alles opnieuw mocht doen dan zou ik meubelmaker worden, of schoenmaker, verpleegkundige, of basisschool lerares: werk met praktisch nut. Ook wel zo handig tijdens die Zombie- Apocalyps, want mocht de ruimte op het reddingsvlot beperkt zijn, dan mag ik tenminste mee om het vlot bij elkaar te houden, schoenen te repareren met modder en riet, wonden te ontsmetten, of per ongeluk geboren kinderen kennis te laten maken met de woorden “boom”, “roos”, “vis”, en “zombie”.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *